 |
 |
 |
 |
 |
 |
Mijn andere |
 |
email:
|
Onderzoek
Nieuwsbrief Nanotechnologie Rathenau instituut.
Rathenau instituut :Verslag bio-medische nanotechnologie uit 2004, nog steeds actueel.
EFSA publishes final nano risk opinion
By Sarah Hills, 06-Mar-2009
The European Food Safety Authority has concluded its assessment of the potential risks of nanotechnologies for food and feed, stating that a cautious, case-by-case approach is needed as many uncertainties remain over its safe use.
Manufactured Nanomaterials (Fullerenes, C 60 ) Induce Oxidative Stress in the Brain of Juvenile Largemouth Bass. By Eva Oberdörster.
Er is nog bedroevend weinig onderzoek gedaan naar de giftigheid van nanodeeltjes voor het milieu of voor de gezondheid.
Uit de Twaalf Ambachten Nieuwsbrief nr. 132.
Fragment
Een twee jaar eerder door de FOE uitgebracht rapport over cosmetica met nano bestanddelen geeft tal van voorbeelden van overal verkrijgbare huid- en gezichtscrèmes en tegen UV-zonnestralen beschermende middelen op basis van nanodeeltjes, die gemakkelijk de huid en misschien ook de bloedbaan kunnen binnendringen. Speciaal genoemd worden fullerenen, of buckyballs, dat zijn koolstofdeeltjes in de vorm van voetbalachtige bolletjes, die de atoomstructuur hebben van de geodetische koepel van architect Buckminster Fuller, vandaar de benaming.
Recenter rapport FOE "Out of the Laboratory and on our plate", maart 2008.
Ze werden in 2005 al toegepast in vocht inbrengende crèmes en gezichtcrèmes en dat terwijl toen al bekend kon zijn, dat deze deeltjes in vissen hersenschade voeroorzaken en kleinere watediertjes zoals watervlooien ogenblikkelijk doden.
Lopez-Rubio A, Gavara R, Lagaron J. 2006. Bioactive packaging: turning foods into healthier
foods through biomaterials. Trends Food Sci Technol 17:567-575. Lovern B, Klaper R. 2006.
Nanotechnology/Health effects of nanoparticles .
"Out of the Laboratory and on our plate", maart 2008. Tevens opsomming van producten.
Fragment; Van Ref. Dagblad, Nog even geen nano, graag” 10-06-2008 08:25| gewijzigd 10-06-2008 13:27 | W. van Hengel
Ook het milieu vormt voor het RIVM een aandachtspunt, aldus Van Zijverden. „Vroeg of laat komen die deeltjes in de leefomgeving terecht. Ik denk aan waterzuiveringsinstallaties. Die werken met goedaardige bacteriën. Maar wat gebeurt er als nanozilverdeeltjes met een bacteriedodende werking in het water terechtkomen?”
Meer...(niet op zondagen).
Met toestemming overgenomen van het FNV.
Basisbegrippen Nanotechnologie:
Wat is nanotechnologie?
Nanotechnologie is de techniek die het mogelijk moet maken te werken met deeltjes in de
orde van grootte van een aantal nanometers. Eén nanometer is een miljardste meter. Dit is
een schaal van die net boven die van atomen en moleculen ligt. Een enkel menselijk haar is
ongeveer 80.000 nanometer in omvang, om u een idee te geven van de schaalgrootte.
Het voorvoegsel ‘nano' in het woord nanotechnologie slaat op de piepkleine schaal waarop
de nanotechnologie zich afspeelt, namelijk de schaal van één tot enkele nanometers . Een
nanometer = 1 nm = 10 -9 m!.
Natuurlijke nanodeeltjes komen ook in de natuur voor: bosbranden, vulkanen, branden van
kaarsen thuis, bij veel typen natuurlijke verbranding komen nanodeeltjes vrij. Het grote
gevaar zit hem in het manipuleren van niet-natuurlijke, synthetische stoffen. Nanotechnologische
processen kun je toepassen op zo'n beetje alle te fabriceren producten
in praktisch alle sectoren. De potentiele omvang van commerciële toepassingen is daarom
ongekend groot. Het ontwerpen en construeren op dit niveau maakt het bijvoorbeeld
mogelijk om aan voedselproducten nano-deeltjes/ingrediënten toe te voegen die kunnen
dienen als sensor om zo te bezien waar deze deeltjes overal terecht komen. Maar ook om het
product aantrekkelijker te maken voor de verkoop, wat betreft smaak, kleur en sterkere
werking. BASF stopt dergelijke deeltjes in fruitsappen en margarines. Ook in bepaalde
pesticidenproducten zitten deze deeltjes, om de chemische werking van de pesticiden te
optimaliseren. Onduidelijk is hierbij wat dit met de planten of gebruiker zelf doet.
Om hoeveel bedrijven en blootgestelde werknemers gaat het in Nederland?
Dat is momenteel onduidelijk. Geschat wordt dat er zo'n 200 tot 250 bedrijven actief bezig
zijn met nanodeeltjes , op wat voor manier dan ook. Dat zijn bijvoorbeeld grote bedrijven
als Akzo (verf) en DSM (verpakking) en Unilever (voeding). Maar ook vele kleine
bedrijven (kleine verfproducenten, experimentele laboratoria, apotheken). Hoeveel
werknemers worden blootgesteld is onduidelijk, maar dat zijn er zeker duizenden.
Onderzoek wordt momenteel verricht.
Wat zijn de risico's?
Ondanks het feit dat inmiddels honderden producten op de plank liggen, is er vrijwel niets
bekend over de toxicologische werking van de door de mensen ontworpen nanodeeltjes.
Wat wel bekend is, is dat chemische deeltjes op nanoschaal een groter oppervlakte hebben
en daardoor een sterkere reactiviteit hebben. Een op micro-schaal ongevaarlijke stof kan op
nanoschaal opeens wel gevaarlijk en giftig worden.
Enkele studies laten ophoping van nanodeeltjes in bijvoorbeeld tumoren van de lever zien.
Ook in hartcellen vindt men deze deeltjes. Schijnbaar dringen sommige type deeltjes
makkelijk dwars door de huid en hopen zich ‘ergens'op, alwaar ze de natuurlijke celdeling
kunnen verstoren, met als gevolg bijvoorbeeld kanker. Het gevaar zit hem dus niet alleen in
het inademen.
De UK Royal Society and Royal Academy of Engineering zegt : “Het vrijkomen van
nanodeeltjes zou drastisch moeten worden beperkt”. De Europese Commissie bij monde van
het Europese Scientific Committee on Emerging and Newly Identified Health Risks
(SCENIHR) trekt identieke conclusies
Veel gebruikte Nanodeeltjes:
Titaniumdioxide en andere zilver- metaalverbindingen , carbon black.
Visie (vorig) Kabinet
De visie van het kabinet Balkenende 2-3, neergelegd in de nota ‘Van klein naar Groots' en
ondertekend door maar liefst acht bewindslieden, is, dat Nederland hieraan meedoet en
daarbij niet alleen probeert bij te blijven op kennisgebied, maar ook een plaats in de
kopgroep houdt.
Hoe worden werknemers momenteel beschermt tegen blootstelling?
In bovengenoemde visie stelt Den Haag: “ Het Kabinet vindt dat de thans vigerende wet- en
regelgeving voldoende handvatten biedt om risico's te beheersen”. Een merkwaardige
conclusie, omdat in volgende paragrafen wordt gesteld dat de Arbo-wet onvoldoende
garanties biedt waarmee veilige werkplekken kunnen worden ingericht. Ook in het Europese
chemische stoffenbeleid REACH staat nanotechnologie nog vaag omschreven.
Daarnaast kan de Arbeidsinspectie niet handhaven Men heeft geen meetmethoden om te
bepalen wanneer de werkplek wel of niet veilig is. Men weet er eigenlijk niets van. Waarom
dit kabinet dan toch van oordeel is dat de huidige regelgeving voldoet, is dus geheel
onduidelijk. Wat wil dit Kabinet met nanotechnologie? Een onderzoeksagenda, een
observatiepost, het volgen van internationale ontwikkelingen?
Wat moet er volgens de FNV gebeuren?
• Volgens Nederlands grootste vakccentrale moet er sowieso meer openheid komen
over nanotechnoligie. Daarom pleit zij voor een breed publiek debat.
• Ook moeten er meetmethoden en rekeneenheden komen waarmee je deeltjesgrootte
en blootstelling kunt berekenen
• Er moeten heldere wet- en regelgeving komen op het terrein van nanotechnologi
teneinde de gezondheid van werknemers te beschermen.
• Werkgevers moeten nanorisico's in hun Risico Invenatrisatie beschrijven.
• Producenten moeten op hun produkten vermelden of en welk type nanodeeltjes erin
verwerkt zijn en wat de mogelijk effecten kunnen zijn voor burgers en werknemers
hebben een ‘right to know'.
• Het ongebreideld verwerken van nanodeetjes in produkten moet worden gestopt,
zolang de gezondheidseeffecten onduidelijk zijn. Dit geldt zeker voor zgn. funartikelen
(reinigingsdoekjes, Nanotennisballen etc.)
Tenslotte
Europa investeert in vier jaar bijna 1,5 miljard euro in de ontwikkeling en toepassing van
nanotechnologie. De markt bereikt in 2010 de 1000 miljard dollar, terwijl er nog geen
enkele regulering van risico's is. Erkende wetenschappelijke instituten, waaronder de
Nederlandse Gezondheidsraad, waarschuwen voor evidente kennistekorten.