|
|
Beste lezer(es), Dit wordt een webstek met het onderwerp nanotechnologie. Als consumente wil ik weten, wat het is, wat de mogelijkheden zijn en wat de gevaren. Welke producten bevatten nanotechnologische deeltjes of zijn gemaakt met behulp van nanotechnologie? Waarom staat dat niet op de verpakking? Moet dat niet, net zoals gentechnologie verplicht worden? Kunnen we momenteel wel een keus maken als we geen producten willen kopen met nanotechnologie? Hoe ver is Nederland met deze ontwikkeling? Daarom ga ik de komende maanden alle fabrikanten aanschrijven, die mogelijkerwijs produceren met behulp van nanotechnologie. En ik vraag de professoren die zich hier mee bezig houden een en ander eenvoudig uit te leggen, zodat we allemaal begrijpen wat er in ons voedsel kan zitten. Zoals; Fabrikanten van computers, technische machines, tandpasta's, (zonnebrand)crèmes, cosmetica, kleding, tennisballen, verf, lakken, tennisrackets, hoortoestellen, gezondheidsdrankjes, fabrikanten van colloïdaal zilver, soepfabrikanten, drank- en sap industrie, etc, etc. Wie me wil helpen e-mail me even. (zie onder) Fabrikanten zelf zijn ook uitgenodigd één en ander te vertellen. Interessante commentaren op www.nujij.nl nadat ik deze site daar had aangekondigd. Stem op dit bericht! Wat is nanotechnologie? Nanos (Grieks) betekent dwerg, een nanometer is een miljardste meter. We hebben het dan ook over het niveau van atomen en moleculen, die men wil manipuleren voor verschillende doeleinden. Een enkele menselijke haar is ongeveer 80.000 nanometer in omvang. Nanotechnologie ligt in het verlengde van gentechnologie (proteïne ontwerp biotechnologie). Veel wegen leiden naar nanotechnologie via chemie, biotechnologie of natuurkunde. Men wil er ook uiterst kleine medicijnen mee maken. Een van de belangrijkste onderzoeksgebieden is de nano-electronica. Natuurlijke nanodeeltjes komen ook in de natuur voor: bosbranden, vulkanen, branden van kaarsen thuis, bij veel typen natuurlijke verbranding komen nanodeeltjes vrij. Het grote gevaar zit hem in het manipuleren van niet-natuurlijke, synthetische stoffen. Nanotechnologische processen kun je toepassen op zo'n beetje alle te fabriceren producten in praktisch alle sectoren. De potentiele omvang van commerciële toepassingen is daarom ongekend groot. Het ontwerpen en construeren op dit niveau maakt het bijvoorbeeld mogelijk om aan voedselproducten nano-deeltjes/ingrediënten toe te voegen die kunnen dienen als sensor om zo te bezien waar deze deeltjes overal terecht komen. Maar ook om het product aantrekkelijker te maken voor de verkoop, wat betreft smaak, kleur en sterkere werking. BASF stopt dergelijke deeltjes in fruitsappen en margarines. Ook in bepaalde pesticidenproducten zitten deze deeltjes, om de chemische werking van de pesticiden te optimaliseren. Onduidelijk is hierbij wat dit met de planten of gebruiker zelf doet. Wat zijn de risico's? Ondanks het feit dat inmiddels honderden producten op de plank liggen, is er vrijwel niets bekend over de toxicologische werking van de door de mensen ontworpen nanodeeltjes. Wat wel bekend is, is dat chemische deeltjes op nanoschaal een groter oppervlakte hebben en daardoor een sterkere reactiviteit hebben. Een op micro-schaal ongevaarlijke stof kan op nanoschaal opeens wel gevaarlijk en giftig worden. Enkele studies laten ophoping van nanodeeltjes in bijvoorbeeld tumoren van de lever zien. Ook in hartcellen vindt men deze deeltjes. Schijnbaar dringen sommige type deeltjes makkelijk dwars door de huid en hopen zich ‘ergens'op, alwaar ze de natuurlijke celdeling kunnen verstoren, met als gevolg bijvoorbeeld kanker. Het gevaar zit hem dus niet alleen in het inademen. De UK Royal Society and Royal Academy of Engineering zegt : “Het vrijkomen van nanodeeltjes zou drastisch moeten worden beperkt”. De Europese Commissie bij monde van het Europese Scientific Committee on Emerging and Newly Identified Health Risks (SCENIHR) trekt identieke conclusies. (Bron FNV fragment.) Hoe is het idee van nanotechnologie ontstaan. Onderzoek gedaan in het begin van deze eeuw heeft de opbouw en eigenschappen van materie en atomen verduidelijkt, door te laten zien hoe atomen met elkaar kunnen combineren. Onderzoek door chemici in de jaren 1950 hebben de werking van natuurlijke moleculaire machines laten zien. In een toespraak in 1959 heeft de fysicus Richard Feynman voorgesteld dat zeer kleine robots mogelijk chemische substanties zouden kunnen maken. Bij MIT (Massachusetts Institute of Technology) heeft Eric Drexler in 1977, als een uitloper van een studie naar natuurlijk voorkomende moleculaire machines, de fundamenten ontwikkeld van het huidige concept van nanotechnologie. Deze ideeën werden voor het eerst gepubliceerd in een wetenschappelijk artikel in 1981, en in een boek in 1986 (Engines of Creation). Hij gaf de eerste cursus over dit onderwerp op de Stanford Universiteit in 1988. (Fragment, bron.) Laatste nieuwsFriends of the Earth over cosmeticaproducten met nanodeeltjes er in. 7 mei 2010, Kennislink: Europa weert vernieuwend voedsel Dinsdag stemde het Europees Parlement tegen een voorstel om nieuwe voedingsmiddelen makkelijk op de markt te brengen. Voedsel waar nanotechnologie aan te pas kwam moet uitvoerig worden getest en gelabeld. Ook de biotechnologie moet eraan geloven: voedsel afkomstig van gekloonde dieren mag niet zomaar de winkel in. 24 maart 2010 Amid Nanotech's Dazzling Promise, Health Risks Grow. 11 januari 2010 Vrij Nederland: Nanodeeltjes in producten: superasbest? 30 november 2009 Nanodeeltjes zonnebrandcrème toch giftig? 31 oktober 2009 Dr Mercola's Update Nanodeeltjes gebruikt in ongeteste H1N1-vaccinaties. Meer over de Mexicaanse griep en het gentech vaccin hier. Gary Null Speaking Out Against Mandatory Vaccination in NYC 3 oktober 2009 Tegenvaller voor nanobolletjes als medicijn. 17 september 2009 Meldt u aan voor het Nanopodium in Den Haag in de Nieuwe Kerk op 29 september a.s. Terugblik Nanopodium werkconferentie: 27 - 28 mei 2009, Hoevelaken. In het blad Flux (Rathenau instituut) op de pagina "De zeepkist van Flux" staat een quote van mij over nanotechnologie. (Oktober 2008.) 3 juli 2009 Reformatorisch Dagblad: Nanodeeltje in product moet op etiket. 5 mei 2009 MKB-net: Nanodeeltjes in lucht vormen gezondheidsrisico werknemers. april 2009 Nanotechnologie: Grote problemen in kleine verpakking. 1 april 2009 De minister van Economische zaken mevrouw van der Hoeven start een maatschappelijke dialoog over nanotechnologie, iedereen kan zijn/haar zegje doen. 31 maart 2009 NSM nieuws: 'Nanodeeltjes zijn gevaarlijk'. 25 mrt 2009 Agrarisch dagblad: Europarlement tegen nano- en kloonvoedsel. Het Europees Parlement is tegen voedsel met nanodeeltjes en tegen vlees of melk van gekloonde dieren. EFSA publishes final nano risk opinionBy Sarah Hills, 06-Mar-2009The European Food Safety Authority has concluded its assessment of the potential risks of nanotechnologies for food and feed, stating that a cautious, case-by-case approach is needed as many uncertainties remain over its safe use. 17 oktober 2008 Elsevier; 'N-nummer op nanoproducten' DEN HAAG – Gebruik van nanotechnologie bij de productie van voeding moet worden vermeld op het etiket. Daarvoor pleit Europarlementariër voor de SP Kartika Liotard in Elsevier Voedingsmiddelen Industrie van 17 oktober. 20 augustus 2008 De nieuwste Gentechvrije Zone is uit. Die gaat deze keer over nanotechnologie. Klik hier. Off topic: Over de Mexicaanse griep zie hier. On-line petitie van Miep Bos, woordvoerster van de Gentechvrije Burgers, Europees Consumentenplatform (direct te tekenen, waarna je een bevestiging krijgt per e-mail, met een link waar je op moet klikken om te bevestigen) tegen een gentech proef met GM bacteriën voor veulens vanaf 3 dagen tot 6 maanden oud. U kunt op het logo klikken en dan tekenen. Op die site staan ook links naar alle informatie.
|